Dagje Shoppen
Niet zó maar shoppen, maar met mijn dierbare vriendinnen-clubje. We kennen elkaar via onze vroegere werkgever en gaan sinds een jaar of 12 iedere zomer een dagje shoppen in Aken.
Deze dag heeft in de loop van de tijd zijn eigen kleine rituelen gekregen en dat is genieten!
Natuurlijk is er veel te kletsen en dat gebeurt al shoppend of op één van de vele terassen die Aken heeft. Op deze momenten ben ik ontzettend blij dat ik deel ben van deze club van 4, die al héél wat lief en leed met elkaar gedeeld heeft!
Poeh poeh.... wat is het toch zwaar!
Dag 4 begint na veel gedraai en moeizaam ontwaken...
Even flitsen er allerlei beelden door mijn hoofd en dan glimlach ik. Hoewel het feest nog niet over is, is dit toch al zo'n moment van terugblikken.
Jut en Jul in Ibiza en wat is het zwaar. De oude stad bezoeken, naar de hippiemarkt met scooter, over het strand naar Coco beach, boottocht naar Formentera...
Dat was in elk geval de planning, maar eenmaal beland op het bedje aan het zwembad blijken we héél goed in het bedenken "waarom-we-beter-rond-het zwembad-kunnen-blijven":
- "van dat stuk lopen gaan we oncontroleerbaar zweten", zegt Jul.
- "redden we het wel... dat hele stuk? En zo niet... wat dan?" vraagt Jut.
- "denk dat onze voeten wegsmelten in het hete zand", antwoordt Jul.
- "erg duur, toch? Dat andere strand?", meent Jut.
En "tevree" blijven we op het bedje, met onze zwaar bevochten parasol, tot een uur of zeven.
De avonden zijn niet veel spannender: eettentje zoeken en daar genieten van het uitzicht. Soms op het strand, soms in de oude stad.
Daar zit ik dan kapot moe van een lang weekend werken, al bijna 1,5 uur achter het stuur. Nog 30 minuten te gaan en dan "bestemming bereikt".
De traditie
Mijn ouders hadden al 25 jaar dezelfde traditie: 1x per jaar naar Trier, naar het graf van Zuster Blandine. Nu dat Pap er niet meer is, wilde ik héél graag met mam deze traditie voortzetten. Natuurlijk had ik me niet voorbereid, ben zo met oma en dochter in de auto gestapt en vertrokken. Tja... toen zag ik pas hoe lang het rijden was!
De stad
Trier is een prachtige stad en na een toch wel emotioneel bezoek aan het graf, was het tijd om lekker te genieten. De Porta Nigra is prachtig en zeker als het zonnetje schijnt. Als je er dan onderdoor loopt, opent aan de andere kant de stad zich in volle glorie: mooie gebouwen, brede allee die naar het grote marktplein leidt, terrasjes en hippe winkels. Een gezellige drukte dus en we konden niet wachten om er in te duiken.
Na het winkelen en lekker eten was het weer tijd om terug te gaan, maar eerst nog even slenterend langs de straatartiesten die er stonden om bewonderd te worden. Eén van hen, een Romein, stond er prachtig bij en mijn dochter met oma liepen er rustig langs. Maar dan.... die Romein maakt een geluidje met zijn mond, mijn dochter springt een meter de lucht in en knijpt keihard in de arm van oma. Binnen een tel hangt ze aan mijn arm en met een beteuterd gezicht zegt ze piepend: "Mam, heb je nog een legging bij je".... "ik heb in mijn broek geplast"....
Oma natuurlijk in een deuk, mijn dochter weer kwaad dat iedereen naar haar kijkt en ondertussen vraag ik toch even voor de zekerheid: "hoe erg is het plasje". Ze antwoord: "nou, het is maar een drupje".
Gelukkig, dat "drupje" droogt wel en nu met "troost-ijsje" richting thuis!
